ذهن و زندگی | برای زندگیِ آگاهانه

رابطه ناسالم همیشه با فریاد، خیانت یا توهین آشکار شروع نمی‌شود. گاهی از جایی شروع می‌شود که دیگر خودت را سانسور می‌کنی، برای آرام ماندن رابطه از نیازهایت می‌گذری، و کم‌کم به آدمی تبدیل می‌شوی که فقط بلد است نگران باشد.

اگر بعد از مدتی رابطه، کمتر می‌خندی، بیشتر می‌ترسی و دائم مراقبی چیزی خراب نشود، شاید مسئله فقط «حساس بودن تو» نیست.

بعضی آدم‌ها از همان اول هم نشانه‌های خطر را دارند،اما چیزی درون ما هست که آن هشدارها را نادیده می‌گیرد.نه چون ساده‌ایم، نه چون عقل نداریم؛ بلکه چون گاهی زخم‌های قدیمی، «آشنایی» را به‌جای «امنیت» انتخاب می‌کنند.

اگر بارها دلت جای اشتباه گیر کرده، شاید وقتش رسیده فقط طرف مقابل را بررسی نکنی؛ بلکه الگوی درونیِ انتخاب را هم ببینی.